Πετροπέρδικα – Alectoris graeca

Διαστάσεις

Μήκος σώματος: 32 – 35 cm
Άνοιγμα φτερών:  46 – 53 cm
Βάρος αρσενικού:  520 – 745 gr.
Βάρος θηλυκού:  432 gr. – 550 gr.

Γνωρίσματα

Ύπαρξη μαύρου χαλινού γύρω από τη βάση του ράμφους και συνήθως περισσότερες από 10, λεπτές μαύρες λωρίδες στα πλάγια του σώματός της. Η μαύρη γραμμή γύρω από το λαιμό έχει σαφή όρια και το χρώμα του λαιμού είναι καθαρό άσπρο. Η λευκή λωρίδα που περνάει πάνω από το μάτι συνεχίζει έως μπροστά στο μέτωπο.

Γεωγραφική εξάπλωση

Ζει στην Ελλάδα (εκτός από τα νησιά του Αιγαίου και τη Θράκη), τη Νότια Βουλγαρία, την Αλβανία, τη Γιουγκοσλαβία, την Ιταλία και τη Σικελία.

Ενδιαίτημα – Αναπαραγωγή

Είδος επιδημητικό. Ζει σε κοπάδια όλο το χρόνο, εκτός από την περίοδο της αναπαραγωγής. Αναπαράγεται σε ανοιχτά βραχώδη περιβάλλοντα που εντοπίζονται μερικές φορές σε πολύ μεγάλα υψόμετρα, αλλά και κοντά στη θάλασσα (Φωκίδα, Εύβοια κ.λ.π.). Η πετροπέρδικα είναι είδος το οποίο κατά την περίοδο της αναπαραγωγής καταλαμβάνει μια περιοχή την οποία υπερασπίζεται με σθένος από κάθε εισβολέα (εκδήλωση επικράτειας). Την υπεράσπιση της περιοχής αναλαμβάνει το αρσενικό. Φωλιάζει στο έδαφος  σε μια κοιλότητα που κατασκευάζει το θηλυκό. Η φωλιά καλύπτεται με  ξηρά  χόρτα και πούπουλα. Συνήθως βρίσκεται ενδιάμεσα ή κάτω από πέτρες ή θάμνους για να προφυλάσσεται από άρπαγες και άσχημες καιρικές συνθήκες. Γεννά μία φορά το χρόνο 8-14 αβγά που έχουν χρώμα κρεμ. Επωάζονται από το θηλυκό για 23-24 μέρες και εκκολάπτονται ταυτόχρονα. Οι νεοσσοί αμέσως μετά την εκκόλαψη είναι ικανοί να βαδίσουν και απομακρύνονται από τη φωλιά, ενώ μπορούν  να κάνουν μικρές πτήσεις σε ηλικία 7 – 10 ημερών. Την φροντίδα των νεοσσών αναλαμβάνει το θηλυκό. Η σωματική τους διάπλαση ολοκληρώνεται σε ηλικία 7 εβδομάδων. Αν καταστραφεί νωρίς η φωλιά τότε το θηλυκό κατασκευάζει άλλη.

Τροφή

Τα ενήλικα τρέφονται με σπόρους και βλάστηση, ενώ οι νεοσσοί καταναλώνουν έντομα τα οποία είναι πλούσια σε πρωτεΐνες που είναι απαραίτητες για την σωματική τους ανάπτυξη.

Κυνήγι

Ένα από τα πιο περιζήτητα θηράματα του Έλληνα κυνηγού. Το κυνήγι της απαιτεί γνώση των συνηθειών της και πολύ καλά και ανθεκτικά κυνηγετικά σκυλιά. Προτιμά συνήθως όρη με μεγάλα υψόμετρα, όπου απαιτείται  φυσική αντοχή και μεγάλη θέληση για να προσπελαστούν. Αν φτάσουμε στον κυνηγότοπο πριν το χάραμα ακούμε τα κελαηδήματα του κοπαδιού. Στη συνέχεια πρέπει να υπολογίσουμε προς τα που θα κατευθυνθεί για να το αναζητήσουμε. Χρησιμοποιείται σκύλος δείκτης, ελαφρά όπλα και φυσίγγια με σκάγια Νο 6 – 8.

Πηγή: Στ Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης

Φωτογραφία: Αλέξανδρος Γκάσιος