Λαγοί, αγριογούρουνα και …μανιτάρια!

Λαγοί, αγριογούρουνα και …μανιτάρια!

Έφτασε ο καιρός και από την περασμένη Τετάρτη ξεκίνησε και «επίσημα» το κυνήγι, μιας και ξεκινησαν τα δύο τριχωτά θηράματα, λαγός και αγριόχοιρος και άνοιξε και το βουνό που είναι το δεύτερο σπίτι των κυνηγών.

Αν και τα μηνύματα του καιρού είναι απειλητικά για την τσέπη μας (αν σκεφτούμε τις μεγαλύτερες ανάγκες σε θέρμανση που διαφαίνεται πως θα έχουμε το Χειμώνα που μας έρχεται), για το κυνήγι ο βροχερός καιρός μόνο ως θετικός μπορεί να θεωρηθεί. Τα κυνηγόσκυλα μπορούν να «δουλέψουν» καλύτερα και με μεγαλύτερη διάρκεια τώρα τους πρώτους μήνες του Φθινοπώρου, οι ιχνηλασίες το ίδιο, το έδαφος στρώνεται για τις μπεκάτσες, και οι βιότοποι βελτιώνονται μιας και γεμίζουν νερό με οτι αυτό συνεπάγεται για την παρουσία ειδών της Ελληνικής πανίδας, από τα έντομα μέχρι τις …αρκούδες.

Η θετική «επίδραση» όμως του βροχερού καιρού δε σταματά μόνο στα θηράματα.

Ένα άλλο κυνήγι, που αποκτά όλο και περισσότερους υποστηρικτές και λάτρεις, αυτό της συλλογής μανιταριών, ευνοείται επίσης. Τα μανιτάρια όπως οι περισσότεροι γνωρίζουμε εξαρτώνται από την υγρασία και τις ήπιες θερμοκρασίες ακόμη περισσότερο από τα θηράματα με αποτέλεσμα οι γνώστες να κάνουν λόγο για την καλύτερη χρονιά της εικοσαετίας.

Τα σημάδια φάνηκαν από την περασμένη Άνοιξη, όπου όσοι ξέρουν, «πιάσανε το όριο» στην κάρπωση μανιταριών και μάλιστα των πιο περιζήτητων όπως ο Βωλίτης ο Εδώδιμος (βασιλομανίταρο, καλογεράκι).

Για τη διατροφική αξία των μανιταριών δε χρειάζεται να αναφέρουμε πολλά. Πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, με λίγες θερμίδες και κυρίως χωρίς λίπη.

Στην Ελλάδα οι μανιταρόφιλοι αυξάνονται ευτυχώς και πρωταγωνιστής φαίνεται να είναι η Δυτική Μακεδονία, όπου έχουν δημιουργηθεί σχετικοί σύλλογοι, γίνονται σχετικές γιορτές και γενικά, τα μανιτάρια αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας των ανθρώπων που ασχολούνται με τη φύση.

Στο διαδίκτυο μπορεί να βρει κανείς πολλές πληροφορίες σχετικά με τα μανιτάρια, ενώ κυκλοφορούν και αρκετά βιβλία – οδηγοί αναγνώρισης που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τόσο τους αρχάριους όσο και τους γνώστες.

Τα δύο σημαντικότερα ίσως πράγματα που πρέπει να εφαρμόζει κάθε μανιταροσυλλέκτης, αρχάριος ή έμπειρος είναι η αρχή «ποτέ δεν τρως ένα μανιτάρι αν δεν έισαι απολύτως σίγουρος για την αναγνώρισή του» και το να μεταφέρονται τα μανιτάρια πάντα μέσα σε ψάθινο καλάθι, έτσι ώστε τα σπόρια τους να διασπείρονται στο δάσος και να ευνοείται η αναγέννηση τους, κάτι που δε συμβαίνει αν τα μεταφέρουμε σε σακκούλες.

Τα υπόλοιπα εξαρτώνται από τις ικανότητες και τις γνώσεις καθενός χωριστά. Σίγουρα όμως η συλλογή μανιταριών είναι άθλημα για «όλες» τις ηλικίες.

Και επειδή η φύση βιώνεται και δεν αποστειρώνεται, όπως πολλοί επιχειρούν να μας επιβάλλουν αυθαίρετα, ας βγούμε για μανιτάρια και η φετινή χρονιά φαίνεται πως θα θα μας ανταμείψει.

Για τον Κ. Σ. Βέροιας,

Α. Γκάσιος,

Επιστημονικός Συνεργάτης ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ